UNCLE feiert das fascinerende werk van kunst- en filmmakers Clemens.

De Berliner Clemens Wilhelm schafft een grote verandering in zijn bewegende werk, terwijl hij denkt dat hij niet eens een buitensporige zonde voor zijn absurde begleitet zal hebben. Manchmal stehen alle deze kwaliteit niet en ringen zijn een ongemerkt merknaam.

Zum Beispiel Die Linie (2019), Wilhelms Reise zu Fuß entlang der nach dem Zweiten Weltkrieg auferlegten Grenze zwischen Ost- und Westdeutschland, vierzehnhundert Kilometer von der tschechischen Grenze bis zur Ostsee. Alle minuten zijn gestopt, een Schwarz-Weiß-Foto is gemaakt: links naar het Westen, rechts naar Oost en in het midden van de afbeeldingen die niet in de Patrouillenstraße staan. Deze overheersing, een gespenst eener geteilten natie, die als Todesstreifen oorlog begon, is een natuurbeschermingsgebied en dus de kunst, een Zeugnis voor de banalität der macht: "Es is een beispiel voor een ongeglazuurde architect."

De Linie besteht uit 975 Bildern, die in 67 Minuten met een Musikkomposition gepresenteerd werd, hoewel de Originalaufnahmen stammt, sterven op de weg entstanden sind. Wilhelms Porträts der Landschaft is een onderdeel van het bedrijf. Aber beim Durchqueren von Wiesen, Weizenfeldern en Waldwegen hat man das Gefühl, dass diese Route, dieser Nicht-Ort, in der deutschen Psyche herumspukt. “Auch nach mehr as 30 Years ist de Wiedervereinigung ein unvollendeter Prozess, es ist schmerzhaft, daran zu denken, dass einige der Politiker, de Architekten der Wiedervereinigung, immer noch een der Macht sind und nicht zügeben können, wie schädlich Aspekte des Projekts waren. Het is een tijd waarin het proces van de wiedervereinigung nieuw is. Als de Brexit een thema is, kan de mens nu niet meer stoppen. Die Gemüter können sich sehr erhitzen.”

Wilhems Werke reichen von Bildern, de von Politik, Gesellschaft en Ökologie geïnspireerd door zijn werk, de evolutie van de kunst en het massatoerisme. “Ik denk dat het misschien wel eens jaren zou duren met de klimawandel, lang voordat er een 'heißen' thema in de kunstwereld was”, erklärt Wilhelm. Sein Video mit dem Titel A Horse With Wheels (2017) stellt de Frage: “Können wir unseren Vorfahren, die die eerste Kunstobjekte hergestellt haben, näher kommen? Hilft is een grote uitdaging als dieselbrandstof en brandstofverbruik optreden? Wil je eens de eis ooit verzilveren, of is de fortschrit een Täuschung? Was het wissen van een wirlich über unsere vergangenheit en warum wollen wir glauben, dass unsere vorfahren primitiv waren? Unterscheidet sich die Kamera so sehr von einem Tranchiermesser?” Solch tiefgründige fragmenten werden in A Horse With Wheels geschickt opgerold. Der Film, der über einen Zeitraum von sieben Jahren gedreht wurde, führt uns von prehistorischen Höhlen in Frankreich über eine Herde von 1000 Rentieren in Norwegen bis in zu den Weiten der Schottischen Highlands und einem antropologischen Museum in Deutschland. Een fascinerend fragment wordt gestellt: “Wie hat eine unerbittliche, wenn auch ehrfurchtgebietende Landschaft die allerersten Bemühungen der Menschheit, Kunst zu produzieren, hervorbracht and beeinflusst, jene Praxis, die Forscher als “nutzloses Werkzeug” bezeichnen, Kunst als Werkzeug nicht nur zur Darstellung , over zum denken en zur Reflexion? Een 13 jaar oude Mammut-Stoßzahnschnitzerei en schwimmenden Rentiers is een verblüffende artefakt. Als Wilhelm's Noordse Sequenzen-sieht, die in der Arktis gedreht wurden en steile, von Rentieren bewohnte Hügel zei – wo kein Himmel zu sehen ist, sondern nur die elegante Tiere, die sich durch Gestrüpp and Felsen move -, dann sehen die eiszeitlichen Höhlenmalereien en de felle wänden plötzliche wie wörtliche als abstracte Darstellungen aus.

Von der echten Wildnis zu een zynisch konstruierten Realität: The End of Something (2022) zeichnet die Zeit auf, die in een park neben dem Eiffelturm in Parijs verbracht wurde. Ik laat de zomer, vóór het coronavirus de “normale” Leben op de kopf-stellte, wirft Wilhelms Darstellung des Tagtraums des Massentourismus – Segen und Fluch der Franse Hauptstadt – een licht op de konstruierten ablenkungen des Spätkapitalismus. “Es ist wie der Turm zu Babel: Menschen aus der ganzen Welt
Menschen uit alle werelden, die versammeln, een van de vele ontwikkelingen in de wereld, verschiedene momenten met hun smartphones en zo het algoritme is een van de belangrijkste toeristische monumenten. Het is seltsam, snel met een religieus feest”. Zorg ervoor dat u alle mogelijke producten kunt gebruiken, dit is een moment waarop u erg onrustig wordt. Een vrouw zit in het gras, trinkt met een weinflasche en een füttert Vögel met Brot, als een gestalt, het is niet zo dat ze kunnen zien, in de Bildausschnitt tritt en een bewegung in de richting van de macht van de broers en dan hun Finger zum Mund führt. Denk aan de sitzende Frau die Bitte der Fremden ab, maar dan – misschien wel de ironie, dass sie die Tierwelt des Parks zum Spaß füttert, ich aber weigeren, met een Mitmenschen zu teilen – bricht sie een Stück Baguette ab en reicht es ihr . Het is een bewegende beweging die een deel van de tijd uitschakelt, de toeristische rituelen worden uitgevoerd. In de Frage, wie er in de tijd zo weinig tijd heeft gehad om Raum in te grijpen, erklärt Wilhelm: “Ich habe zwar nicht um erlaubnis gebeten, aber ich war mit een ziemlich großen Kamera in Freien! De mens is zo geworden dat hij niet langer wacht, maar de kamer ziet er niet uit. Ja, het is een Arbeitsweise, het moment waarop geschenken worden gegeven, die entstehen, wanneer een man nu een probleem heeft en een lange tijd bezig is. Das wahre Leben findet statt, wenn man wartet.”

Voordat hij met UNCLE begon, begon Wilhelm aan een project te werken in 2008. “MACHT NICHTS” is een dubbeldeutsche Duitse Ausdruck. Er kan als Beschwichtigung verstanden worden: “Es ist nicht so schlimm, es macht nichts.” of er kan een Befehl verstand worden: “Tu nichts!”, “Bleib passiv.” En dan, als de Botschaft een hint geeft aan een Flugzeug die op een van de digitale ries is, kijkt hij naar een nog steeds gelegeerde Gasometer die de Stadt is of zo in een Berliner Szenekneipe niederlässt of op zwei Plaketten zu sehen ist – een davon is de ehemaligen Bundeskanzlerin Angela Merkel überreicht - , entwickelt sich “MACHT NICHTS” met een verwirrenden Äußerung, een unheimlichen Aufforderung/Anweisung, die, ohne dass man weiß, wer der “Absender” ist, zu een kunst dubbeldeutigkeit wird. Kijk dus hoe het woord van de politieke kern en anderen zich uitdrukt, de kennis met de schwammige worten verandert.

Es gibt zwei Versionen des Plakats, die auf den Straßen Berlins zu sehen sind: weißer Text auf schwarzem Hintergrund und umgekehrt. Door het hanteren van een geavanceerd ontwerp, is het strenge ontwerp en de fascinerende architectuur van de stedelijke architectuur een subtiele subtiele interventie, die het extreme einde maakt van de "Maak je geen zorgen/maak je zorgen"-taktik die breder wordt gespiegeld, die gebruikt wordt, um die Als u zich bezighoudt met de immigratie, de immigratie-thema's, de sterke kosten van de immigratie, de kredietcrisis, de sociale zekerheid, de informatie over de immigratie op de begroting, enz. enz. worden gewijzigd. UNCLE zegt dat een kunstenaar/filmmaker van ons een idee heeft gekregen om visueel te verführerisch en hypnotiserend te zijn, en dat is een van de meest sociaalpolitieke, psychologische en filosofische fragmenten.