JV Aranda gebruikt collage om eigenzinnige ontwerpen tot leven te brengen in samenwerking met Horrox.

Horrox is niet een merk dat uitsluitend uit het verleden put, maar ook uit het heden, waarbij enkele van de meest prominente stukken samenwerkingen zijn met artiesten en goede doelen. Als voortzetting van de samenwerking van UNCLE met Horrox hebben we een van deze medewerkers in de schijnwerpers gezet. JV Aranda, een kunstenaar uit San Francisco gebruikt een mix van kleur, print en herhaling om indruk te maken met zijn grafische ontwerpen. Zijn speelse graphics geven prioriteit aan impactvolle, gelaagde motieven die doen denken aan pop-art en dadaïsme, wat een passende match leek voor de eerste samenwerking met Horrox, aangezien het merk ook leent van het verleden voor zijn creatieve richting. We namen de spotlight en vroegen hoe zijn hedendaagse technieken en stijl zich hebben ontwikkeld naarmate hij groeide als maker.  

Hoe ben je met de kunst in aanraking gekomen?   

Toevallige museumbezoeken tijdens mijn vormingsjaren. In 1998 bijvoorbeeld, toen ik op reis was naar Los Angeles om mijn 16e verjaardag te vieren, had ik het geluk kennis te maken met het werk van Yayoi Kusama via een retrospectieve tentoonstelling van haar werk bij LACMA, die verbijsterend en ongelooflijk was. invloedrijk op een groot aantal manieren: van haar enthousiaste experimenten met verschillende media tot de manier waarop haar praktijk overlapte met haar geestelijke gezondheid, nationaliteit, geslacht, tijdperk en puur intuïtief visueel talent. Haar werk heeft altijd gediend als een prachtig voorbeeld van de grenzeloosheid van kunst als middel om verhalen te vertellen, en haar veerkracht en productieve output blijven een inspiratiebron.  

WAAROM COLLAGE?   

Collage was altijd een medium dat voor mij logisch was sinds ik er voor het eerst mee kennismaakte op school. De benodigde materialen waren toegankelijk en het proces van vernietiging, manipulatie en heruitvinding heeft altijd bevrijdend en louterend gevoeld.   

Bovendien is Collage, met de hoeveelheid inhoud die tegenwoordig dagelijks wordt gegenereerd, steeds belangrijker geworden als een methode om het groeiende collectieve archief van de wereld te gebruiken, waarbij beelden worden getoond en opnieuw gecontextualiseerd die anders zouden worden genegeerd of vergeten.  

BESCHRIJV UW ONTWERPPROCES?   

Het is een mix van het volgen van mijn intuïtie en het oplossen van problemen. Ik heb er altijd van genoten om opdracht te krijgen en een opdracht te krijgen om te tolken, met verschillende beperkingen waaraan ik moest voldoen. Het ontwerpproces kan dus variëren afhankelijk van het project dat voorhanden is, en mijn favoriete ervaringen waren de ervaringen die mij de kans gaven om mijn reikwijdte te verbreden en nieuwe dingen uit te proberen, zoals het werken met Horrox, wat mij de kans gaf om de strip- strippaneelformaat als structureel apparaat en voor het eerst tekstballonnen in mijn werk verwerken.  

Wat vind je het leukste aan het kunstenaarschap?   

Ik hou ervan hoe kunstwerken een eigen leven kunnen leiden terwijl ze de psychische band met de maker behouden, die in wezen visueel onzichtbaar wordt als het werk klaar is. Als queer, persoon van kleur, voelt het maken van kunstwerken als een van de weinige gebieden waarin ik niet onmiddellijk wordt beoordeeld op mijn fysieke of sociologische eigenschappen, hoewel mijn werk altijd representatief is voor al die dingen, puur omdat het er doorheen wordt gefilterd. mijn uitkijkpunt.  

VERTEL ONS MEER OVER DE SAMENWERKING MET HORROX?  

Legs vond op de een of andere manier mijn werk in de ether en kwam in contact met haar visie voor de afdrukken die ze voor Horrox had willen laten maken. Ik was enthousiast nadat ik kennis had gemaakt met haar werk en had geleerd waar ze conceptueel naartoe wilde met de prints, en ik was aangenaam verrast toen ik de vreemde parallellen ontdekte die we met elkaar hadden; Namelijk dat ik een Amerikaan was die destijds in Groot-Brittannië woonde en dat zij Brits was en in mijn thuisstaat Californië woonde en werkte.   

WAAROM WORDEN JE AANGETROKKEN TOT HET GEBRUIK VAN STRIPS IN JE WERK?  

Als ik met strips werk, voel ik me vooral aangetrokken tot het gebruik van werk uit de Gouden Eeuw van de Amerikaanse strips, die zich uitstrekt van de jaren 1940 en 50, omdat ik niet alleen geniet van de esthetiek van die tijd, maar bovendien een kick heb gekregen van het vernieuwen van de stripboeken. het contextualiseren van werk dat oorspronkelijk werd aangetroffen in aantoonbaar behoorlijk gezonde omgevingen, en het herconfigureren van het werk met modernere verhalen die onze huidige realiteit en het collectieve discours weerspiegelen.       

HOE HEBBEN CALIFORNIË EN LONDEN UW WERK BEÏNVLOED?  

Toen ik opgroeide in Californië, werd ik omringd door de popcultuur en de grootsheid van de natuur. Ik ben in wezen opgevoed door tekenfilms en themaparken. En ik heb vaak het gevoel gehad dat het hyperverzadigde kleurenpalet van mijn werk grotendeels te danken is aan het feit dat ik Californiër ben. Het leven in Londen was een behoorlijk contrast en hielp me beseffen dat het nastreven van kunst niet alleen geldig maar ook belangrijk was, en het was ongelooflijk inspirerend om in zo'n mondiale en diverse stad te zijn en zo'n scala aan verhalen in je op te nemen. Mijn werk is conceptueel misschien ongelooflijk beïnvloed door Californië, maar dankzij Londen heb ik geleerd kunstenaar te worden.  

HOE HEEFT SAN FRANCISCO U ALS ONTWERPER GEVORMD? 

Toen Legs contact opnam over de opdracht, woonde ik in Londen en toen ze vertelde dat ze destijds in San Francisco woonde en wilde dat de prenten de stad en haar muziekgeschiedenis zouden weerspiegelen, vooral tijdens het jazztijdperk, was ik absoluut opgetogen. als voormalig San Franciscaan, die daar begin jaren 2000 een aantal jaren woonde, voordat ik zelfs maar besefte dat ik een kunstenaar en ontwerper was. Ik zou dus zeggen dat mijn tijd in San Francisco veel zaden heeft geplant, die tot op de dag van vandaag nog steeds groeien. Er heerst een georganiseerde chaos in de stad, of beter gezegd, een strijd tussen structuur en hedonisme, die mijn werk zeker vormgeeft. 

INSPIREERT DE STAD U? 

Absoluut. Wonen in San Francisco was mijn eerste ervaring als jongvolwassene met de verwondering en gevaren van het omarmen van spontaniteit. Ik ben opgegroeid in San Diego, een stad waar veel auto's rijden, dus het was behoorlijk bevrijdend om in San Francisco te wonen, dat veel voetgangersvriendelijker is. Ik ben altijd geïnspireerd geraakt door gewoon door de stad te lopen en ondergedompeld te worden in de verschillende persoonlijkheden van zowel de verschillende buurten als de personages die er op een bepaalde dag toevallig zijn. 

WAT ZIJN ENKELE VAN JE FAVORIETE PLEKKEN DAAR? 

Ik ben bevooroordeeld ten opzichte van de buurten waar ik voorheen woonde: de Castro en de Mission, waartoe ook mijn absoluut favoriete plek in de stad behoort, pal in het midden van die gebieden: Mission Dolores Park, gelegen op een helling met een prachtig uitzicht op het centrum van San Francisco, en is in het verleden het decor geweest van vele meditatieve wandelingen, zonnige vieringen en oprechte gesprekken met dierbaren. 

WAT IS ER VOOR U?  

Meer collages! Momenteel werk ik als redactioneel illustrator voor verschillende opdrachtgevers. Recentelijk heb ik samengewerkt met het gewaardeerde Amerikaanse automagazine Road & Track, waar ik collages heb gemaakt voor een column genaamd 'Department of Overthinking', en ik ben ook begonnen deel te nemen aan verschillende kunstbeurzen, waar ik alle verschillende aanpassingen presenteerde. van mijn collagewerk, ter voorbereiding van de opening van Sinewy Sea Fine Art, die een hybride zal zijn van een Arts Space, Tea Lounge en Gift Shop, met moderne curiosa en verhalen, gevestigd in San Diego.