Jasmine is een onverschrokken artiest wiens muziek even onverschrokken als teder is. Ontstaan uit de doe-het-zelfunderground van Manchester, heeft ze een geluid gecreëerd dat zowel rauw als minutieus geperfectioneerd is – een balans die volledig tot zijn recht komt op haar debuutalbum 'You Are The Morning'. Een diep persoonlijk manifest over identiteit, liefde en overleven, de plaat bruist van energie en de uitdagende energie van queer veerkracht. Om de release te vieren, werkte UNCLE samen met Jasmine om hun boodschap in Manchester en Londen te versterken door middel van flyposting, waardoor de thema's zichtbaarheid, solidariteit en verzet veel verder resoneren dan de underground.
'You Are The Morning' getuigt in de kern van veerkracht. Het album bruist van rauwe emotie en verweeft intieme songwriting met een uitgebreide productie, versterkt door bijdragen van indierockgrootheden zoals boygenius. Maar voorbij de sound is de plaat een strijdkreet – een verklaring van aanwezigheid in een wereld die vaak probeert uit te wissen. Het gaat over overleven, over het vinden en vasthouden van de mensen die het leven de moeite waard maken. Het is een liefdesbrief aan de queergemeenschap, aan transgendervreugde, aan de undergroundscene die uit strijd iets moois bouwt. Het is niet zomaar muziek; het is een beweging.
functionaliteiten
04.25 jasmijn.4.t
Een stem voor veerkracht en revolutie.
In het interview dat volgt, duiken we diep in de kern van de plaat. Van het songwritingproces tot het gewicht van representatie, van de impact van Manchester tot de transformerende kracht van liveoptredens, niets is taboe. Dit is een artiest die niet bang is om haar waarheid te spreken – die het in feite als een verantwoordelijkheid ziet.
'Jij bent de ochtend' is zo'n persoonlijk en emotioneel rijk album. Hoe voelt het nu het uit is?
Ik voel me vereerd dat het naar buiten komt en mensen bereikt op de manier waarop het dat doet. Queer mensen over de hele wereld vertellen me dat het hen op een manier heeft geraakt die ze nog niet eerder hebben meegemaakt, en oudere transvrouwen hebben me verteld dat ze wensen dat ze iemand als ik hadden om naar op te kijken toen ze in transitie waren, wat de wereld voor me betekent.
Welke boodschap hoop je dat de luisteraars hieruit meenemen?
Het belang van solidariteit. Queer vriendschap, wederzijdse hulp en internationale solidariteit hebben letterlijk mijn leven gered en me gebracht waar ik nu ben. En voor degenen die het nodig hebben, een boodschap van hoop: dingen kunnen en zullen beter worden. Je zult je mensen vinden.
Je hebt het gehad over je songwritingproces, beginnend met voice-memo's en stream-of-consciousness-schrijven. Hoe weet je wanneer een nummer "af" is?
Ik denk niet dat een nummer ooit af is. Ik voel me niet op mijn gemak om een nummer twee keer op dezelfde manier te spelen, dat voelt vies. De nummers op het album zijn al veranderd.
Hoe heeft de aanwezigheid van Boygenius (Julien Baker, Phoebe Bridgers en Lucy Dacus) het geluid en de energie van de plaat beïnvloed?
Op zoveel manieren. Ik denk dat het op veel manieren heel jongensachtig klinkt. Juliens gitaarklank, Lucy's editing- en sequencingvaardigheden en Phoebe's kennis van de studio en leiderschap in arrangementen waren essentiële aspecten. Al hun stemmen dragen de plaat echt.
Veel van je liedjes verkennen liefde en identiteit op een diep persoonlijke manier. Denk je dat muziek je heeft geholpen je ware zelf te vinden en te uiten?
Volledig. In de woorden van Avril, ik ben een rockchick. Maar serieus, mezelf uiten via muziek en schrijven heeft me echt geholpen door mijn donkerste tijden heen en me geholpen om te verwerken en te helen.
Het tijdschrift Diy noemde je een ‘bewijs van het belang van transrepresentatie’. Voel je je als artiest verantwoordelijk om transstemmen in de muziek te vertegenwoordigen?
Ja, een enorme verantwoordelijkheid. Het is een eer om in de schijnwerpers te staan als een willekeurige pop uit Manchester en een stem te zijn voor transbevrijding. De wereld is zo wreed voor transgenders, met name transkinderen, transgenders van kleur, transvrouwelijke mensen en gehandicapte transgenders. Het is eerlijk gezegd angstaanjagend om het huis te verlaten in ons dodelijkste jaar ooit, laat staan om internationaal te toeren als een groep transvrouwen. Degenen die aan de macht zijn, stoken steeds meer haat tegen ons op als afleiding van de echte kwalen van het kapitalisme, en het gevolg is dat transgenders meer dan ooit op straat worden vermoord. We verliezen meer dan ooit onze baan. We zijn meer dan ooit dakloos. Er zijn dit jaar al zoveel directe aanvallen op transgenders geweest in wetgeving over de hele wereld, waaronder Wes Streeting's verbod op toegang tot puberteitsremmers voor transgenders (niet-transgenders krijgen ze nog steeds vrij voorgeschreven). Als gevolg daarvan hebben we een enorme piek gezien in het aantal transgenders dat zelfmoord pleegt. Het vrouwenopvangcentrum van Edinburgh is begonnen met het weigeren van transgenders die aan gewelddadige partners ontsnappen. Transvrouwen worden verkracht en vermoord in mannengevangenissen over de hele wereld, ook hier in het Verenigd Koninkrijk. Dit zijn de echte transkwesties die in de media zouden moeten komen. We zijn slachtoffers, maar in plaats daarvan worden we afgeschilderd als roofdieren, agressors en daders. Ik wil mijn steentje bijdragen om het mainstream-gesprek te veranderen.
Je hebt je openlijk uitgesproken over je werk met trans mutual aid in Manchester. Hoe zie je de kruising tussen je muziek en activisme?
Als je bestaan gepolitiseerd is, heb je niet veel keus!
Hoe heeft Manchester jou gevormd als kunstenaar?
Toen ik hier kwam, ontmoette ik mijn community en werd ik voor het eerst verliefd op transgenders, en daar gaat de plaat over. Dus helemaal!
Wat zijn je favoriete plekken in de stad?
De Peer Hat is een van mijn favorieten. Mijn website is gebaseerd op die pub.
Jullie gaan dit jaar een volledige tournee door het Verenigd Koninkrijk maken. Hoe vinden jullie het om 'You Are The Morning' mee te nemen op tournee?
Ik ben zo blij om meer mensen uit mijn community te ontmoeten, vooral! Ik speel graag live, ik hou van mijn bandleden en ik hou van de impact die onze shows hebben gehad. Transgenders hebben me verteld dat ze hun gekozen families hebben gevonden bij mijn shows, anderen hebben me verteld dat ze hun eigen transidentiteit hebben geaccepteerd door mij te zien, anderen hebben contact opgenomen om te zeggen dat het zien van ons hier als een groep transvrouwen hen hoop heeft gegeven voor hun eigen toekomst. Je kunt geen omelet maken zonder wat eieren te breken!
De albumtitel staat voor een nieuw begin. Wat staat er voor je in het verschiet na deze release en tour?
Er worden nog veel meer shows en festivals aangekondigd. Ik kijk er zo naar uit voor dit jaar. Ik hoop ook dat ik van muziek kan gaan leven en zo meer tijd heb om door te brengen met mijn geweldige partners en mijn gekozen familie. En natuurlijk schrijf ik constant — ik hoop echt dat ik binnenkort meer muziek kan delen!
'Jij bent de ochtend' is zo'n persoonlijk en emotioneel rijk album. Hoe voelt het nu het uit is?
Ik voel me vereerd dat het naar buiten komt en mensen bereikt op de manier waarop het dat doet. Queer mensen over de hele wereld vertellen me dat het hen op een manier heeft geraakt die ze nog niet eerder hebben meegemaakt, en oudere transvrouwen hebben me verteld dat ze wensen dat ze iemand als ik hadden om naar op te kijken toen ze in transitie waren, wat de wereld voor me betekent.
Welke boodschap hoop je dat de luisteraars hieruit meenemen?
Het belang van solidariteit. Queer vriendschap, wederzijdse hulp en internationale solidariteit hebben letterlijk mijn leven gered en me gebracht waar ik nu ben. En voor degenen die het nodig hebben, een boodschap van hoop: dingen kunnen en zullen beter worden. Je zult je mensen vinden.
Je hebt het gehad over je songwritingproces, beginnend met voice-memo's en stream-of-consciousness-schrijven. Hoe weet je wanneer een nummer "af" is?
Ik denk niet dat een nummer ooit af is. Ik voel me niet op mijn gemak om een nummer twee keer op dezelfde manier te spelen, dat voelt vies. De nummers op het album zijn al veranderd.
Hoe heeft de aanwezigheid van Boygenius (Julien Baker, Phoebe Bridgers en Lucy Dacus) het geluid en de energie van de plaat beïnvloed?
Op zoveel manieren. Ik denk dat het op veel manieren heel jongensachtig klinkt. Juliens gitaarklank, Lucy's editing- en sequencingvaardigheden en Phoebe's kennis van de studio en leiderschap in arrangementen waren essentiële aspecten. Al hun stemmen dragen de plaat echt.
Veel van je liedjes verkennen liefde en identiteit op een diep persoonlijke manier. Denk je dat muziek je heeft geholpen je ware zelf te vinden en te uiten?
Volledig. In de woorden van Avril, ik ben een rockchick. Maar serieus, mezelf uiten via muziek en schrijven heeft me echt geholpen door mijn donkerste tijden heen en me geholpen om te verwerken en te helen.
Het tijdschrift Diy noemde je een ‘bewijs van het belang van transrepresentatie’. Voel je je als artiest verantwoordelijk om transstemmen in de muziek te vertegenwoordigen?
Ja, een enorme verantwoordelijkheid. Het is een eer om in de schijnwerpers te staan als een willekeurige pop uit Manchester en een stem te zijn voor transbevrijding. De wereld is zo wreed voor transgenders, met name transkinderen, transgenders van kleur, transvrouwelijke mensen en gehandicapte transgenders. Het is eerlijk gezegd angstaanjagend om het huis te verlaten in ons dodelijkste jaar ooit, laat staan om internationaal te toeren als een groep transvrouwen. Degenen die aan de macht zijn, stoken steeds meer haat tegen ons op als afleiding van de echte kwalen van het kapitalisme, en het gevolg is dat transgenders meer dan ooit op straat worden vermoord. We verliezen meer dan ooit onze baan. We zijn meer dan ooit dakloos. Er zijn dit jaar al zoveel directe aanvallen op transgenders geweest in wetgeving over de hele wereld, waaronder Wes Streeting's verbod op toegang tot puberteitsremmers voor transgenders (niet-transgenders krijgen ze nog steeds vrij voorgeschreven). Als gevolg daarvan hebben we een enorme piek gezien in het aantal transgenders dat zelfmoord pleegt. Het vrouwenopvangcentrum van Edinburgh is begonnen met het weigeren van transgenders die aan gewelddadige partners ontsnappen. Transvrouwen worden verkracht en vermoord in mannengevangenissen over de hele wereld, ook hier in het Verenigd Koninkrijk. Dit zijn de echte transkwesties die in de media zouden moeten komen. We zijn slachtoffers, maar in plaats daarvan worden we afgeschilderd als roofdieren, agressors en daders. Ik wil mijn steentje bijdragen om het mainstream-gesprek te veranderen.
Je hebt je openlijk uitgesproken over je werk met trans mutual aid in Manchester. Hoe zie je de kruising tussen je muziek en activisme?
Als je bestaan gepolitiseerd is, heb je niet veel keus!
Hoe heeft Manchester jou gevormd als kunstenaar?
Toen ik hier kwam, ontmoette ik mijn community en werd ik voor het eerst verliefd op transgenders, en daar gaat de plaat over. Dus helemaal!
Wat zijn je favoriete plekken in de stad?
De Peer Hat is een van mijn favorieten. Mijn website is gebaseerd op die pub.
Jullie gaan dit jaar een volledige tournee door het Verenigd Koninkrijk maken. Hoe vinden jullie het om 'You Are The Morning' mee te nemen op tournee?
Ik ben zo blij om meer mensen uit mijn community te ontmoeten, vooral! Ik speel graag live, ik hou van mijn bandleden en ik hou van de impact die onze shows hebben gehad. Transgenders hebben me verteld dat ze hun gekozen families hebben gevonden bij mijn shows, anderen hebben me verteld dat ze hun eigen transidentiteit hebben geaccepteerd door mij te zien, anderen hebben contact opgenomen om te zeggen dat het zien van ons hier als een groep transvrouwen hen hoop heeft gegeven voor hun eigen toekomst. Je kunt geen omelet maken zonder wat eieren te breken!
De albumtitel staat voor een nieuw begin. Wat staat er voor je in het verschiet na deze release en tour?
Er worden nog veel meer shows en festivals aangekondigd. Ik kijk er zo naar uit voor dit jaar. Ik hoop ook dat ik van muziek kan gaan leven en zo meer tijd heb om door te brengen met mijn geweldige partners en mijn gekozen familie. En natuurlijk schrijf ik constant — ik hoop echt dat ik binnenkort meer muziek kan delen!
