"Als we echt controle willen over ons eigen lichaam, moeten we ervoor vechten." Een citaat rechtstreeks uit de baanbrekende feministische handleiding uit 1970, Ons lichaam, onszelfHoewel het boek een halve eeuw na de oorspronkelijke publicatie is verschenen, wordt het nog steeds gebruikt om medische dogma's te betwisten, de beweging voor reproductieve rechten te stimuleren en, voor documentairemaakster Rita Conry, als een verwijzing naar hoe ver (of weinig) we zijn gekomen. Om de release van haar nieuwste documentaire te vieren; Hoog, zacht en open, UNCLE werkte samen met Rita om de film en de boodschap ervan via flyposting diep in de straten te verspreiden.
Rita is woedend over de onwetendheid tussen medische professionals en patiënten en richt zich in haar films altijd op de geestelijke gezondheid van vrouwen. Hoog, zacht en open is een hybride documentaire die de vaak over het hoofd geziene psychische bijwerkingen van hormonale anticonceptie onderzoekt. De film weeft een tapijt van achttien anonieme vrouwen, wier gedeelde, maar vaak stille, worstelingen voor het scherm worden gereconstrueerd door acteurs in Londense omgevingen. De film houdt het publiek een sierlijke spiegel voor en is een aangrijpende herinnering aan het belang van peer-to-peer kennisdeling tussen vrouwen.
In het onderstaande interview vroegen we de documentairemaakster Rita Conry om ons mee te nemen in haar bedoelingen met Hoog, zacht en open en haar andere films, en om haar perspectief op Londen te delen en hoe de stad haar carrière heeft gevormd. Door zich open te stellen voor ons, hoopt Rita hetzelfde van degenen die haar werk zien.
functionaliteiten
04.25 Hoog, zacht en open: Rita Conry over het terugwinnen van de gezondheid van vrouwen via documentairefilms
WAT IS DE REDEN ACHTER DE FOCUS OP DE GEESTELIJKE GEZONDHEID VAN VROUWEN?
Toen ik opgroeide, waren mijn vrienden en ik behoorlijk bezig met onze geestelijke gezondheid, vooral met de negatieve effecten die hormonale anticonceptie daarop kon hebben. Hoewel me dit nooit door een arts was verteld, was het algemeen aanvaard dat de anticonceptiepil je geestelijke gezondheid negatief kon beïnvloeden. Toen ik las dat een Deens onderzoek een verband had gevonden tussen tieners die de pil slikten en ook antidepressiva gebruikten, was ik helemaal niet verbaasd. Maar het deed me wel twijfelen aan deze kloof in kennis tussen artsen en patiënten. Waarom werden we niet over deze ernstige bijwerking geïnformeerd toen we de pil voorschreven? Het was frustrerend.
Hoe ben je begonnen met het maken van documentaires? Hebben je films altijd al een focus gehad op de mentale gezondheid van vrouwen?
Ik denk dat ik altijd al geïnteresseerd ben geweest in het echte leven en de verhalen van echte mensen, dus documentaires waren een logische keuze toen ik van de filmschool kwam. In de laatste weken voor mijn afstuderen gingen we naar het Sheffield Doc Fest. Je zit dan eigenlijk een week lang de hele dag documentaires te kijken. Ik vond het geweldig dat je na de vertoning met een compleet nieuw perspectief op alles, van de dragqueen Divine tot de Hadron Collider in Cern, naar huis kon gaan.
Hoewel het lastig is om documentaires te maken, is dat je iets interessants moet vinden om over te schrijven! En dat is niet makkelijk. Bij documentaires werken filmmakers en niet-filmmakers samen uit pure passie voor het onderwerp. Op Doc Fest kwam ik soms een Q&A tegen na de film, waarbij de regisseur zei dat hij eigenlijk geen filmmaker was, maar dat hij dit specifieke verhaal gewoon moest vertellen, dus ik wist dat ik moest wachten tot het juiste me te binnen schoot.
Zo kwam het dat ik uiteindelijk twee films over de gezondheid van vrouwen maakte. Mijn eerste documentaire was The UTI Documentary. Ik kampte al bijna dertien jaar met een chronische urineweginfectie en een vriend schreef een artikel over het gebrek aan begrip rond urineweginfecties en stelde voor om een film te maken.
UW FILM SCHEP LICHT OP DE ERVARINGEN VAN 18 VERSCHILLENDE PERSONEN. WAT IS UW ERVARING MET DE GEESTELIJKE GEZONDHEID VAN VROUWEN OF HORMONALE ANTICONCEPTIE?
Net als bij de documentaire over urineweginfecties heb ik mijn eigen link met het onderwerp. Ik heb altijd gemerkt dat hormonale anticonceptie meer negatieve dan positieve bijwerkingen heeft, of het nu gaat om de pil of het Mirena-spiraaltje, maar gelukkig niet zo ernstig als sommige mensen die ik heb geïnterviewd.
HOE BENT U, AFGEZIEN VAN DE VRIENDEN, FAMILIE EN COLLEGA'S DIE U HEEFT GEÏNTERVIEWD, DE ANDERE VROUWEN GEVONDEN DIE IN UW FILM SPELEN?
Ik heb echt mijn best gedaan om verschillende groepen en vreemden te bereiken, maar het kan best lastig zijn om mensen te laten praten over hun mentale gezondheid als ze je niet kennen. Sommige vrouwen die ik in de film interviewde, kwamen volledig spontaan in mijn zoektocht naar deelnemers terecht, wat onze interviews denk ik natuurlijker maakte. Ik raakte bevriend met een van de deelnemers via vrijwilligerswerk en zij stelde me vervolgens voor aan een groep quilters. Daarom hoor je in hun scènes altijd het gezoem van een naaimachine!
HEB JE HET DENKT DAT ER NOG STEEDS EEN TABOE-CULTUUR BESTAAT OVER DE GEESTELIJKE GEZONDHEID VAN VROUWEN?
Ik begon in 2016 met het maken van de film en ik denk dat de gesprekken over mentale gezondheid in het algemeen echt op gang kwamen. Nu ik de film heb afgerond, zijn er veel houdingen veranderd en ik denk dat er veel aandacht is besteed aan het normaliseren en prioriteren van je mentale gezondheid, vooral op het werk. Maar ik denk dat het voor vrouwen altijd al makkelijker was om over hun mentale gezondheid te praten; de mentale gezondheid van mannen lijkt een enorme verandering in houding ten opzichte van die gezondheid te hebben doorgemaakt.
WAT WIL JE DAT MENSEN MEE NAAR HUIS NEMEN VAN HIGH, SOFT & OPEN?
Ik denk dat ik mensen het gevoel wil geven dat ze niet alleen zijn als ze last hebben van deze negatieve bijwerkingen van hormonale anticonceptie. Ik zou ook graag willen dat het een manier is voor mensen om de problemen beter te begrijpen. Hopelijk kunnen mensen dit aan hun partners laten zien, zodat ze beter begrijpen wat ze doormaken.
Ik denk dat de andere belangrijke boodschap van de film is hoe belangrijk het is om op elkaar te leunen, en hoeveel we van elkaar leren wanneer we gewoon rondhangen bij het zwembad of in de kroeg, of op het werk. Het is als een oneindige uitwisseling van informatie en ik wil dat graag een beetje vieren met deze film.
HOOG, ZACHT & OPEN IS DIT NIET DE EERSTE DOCUMENTAIRE DIE JE HEBT GEMAAKT? KUN JE ONS ER IETS OVER VERTELLEN? UTI-DOCUMENTAIREEN NOG ANDERE FILMS WAAR JE BIJ BETROKKEN BENT?
De documentaire over urineweginfecties is ontstaan via een project genaamd Healthy Scepticism, een door Wellcome Trust gefinancierd interdisciplinair project dat zich richt op duurzaamheid en hervormingen in de gezondheidszorg. Urineweginfecties worden vaak verkeerd begrepen en mishandeld, en omdat ik er mijn hele volwassen leven al mee te maken heb, dacht ik dat ik een goede kandidaat zou zijn om deze hiaten in bewustzijn te belichten. Het was een soort blauwdruk voor High, Soft & Open, omdat de thema's zo op elkaar leken: herhaaldelijk naar de dokter gaan met een probleem, een dokter die zegt dat er niets aan de hand is, je leeg en vast voelen, enzovoort...
HOOG, ZACHT & OPEN IS VISUEEL HEEL MOOI EN GEBASEERD OP DE VISUELE ASPECTEN. HOE HEEFT JE TIJD IN LONDEN DE VERHALEN EN DE VISUELE ASPECTEN VAN DE FILMS BEÏNVLOED, EN OP WELKE MANIER HEEFT DE STAD JE ERVARING ALS FILMMAKER BEÏNVLOED?
Ik ben geboren en getogen in Londen en woon hier nog steeds met veel plezier. Ik hou van enorme, overbevolkte steden, ik vind ze vreemd genoeg geruststellend en zou nergens anders kunnen wonen. Ik vind het geweldig hoe alle soorten mensen hier leven en gewoon doen wat ze moeten doen.
Alle interviews in de film vonden plaats met Londenaren, dus het was belangrijk om dit in de beelden weer te geven. Ik moest ook de verschillende omgevingen en situaties overbrengen waarin deze gesprekken over geestelijke gezondheid en anticonceptie kunnen plaatsvinden. Wat uiteindelijk eigenlijk overal is. Ik wilde dat het publiek het gevoel kreeg dat ze door deze omgevingen heen en weer zwierven en fragmenten van gesprekken in heel Londen vastlegden.
HOE VOELT HET OM JE WERK FYSIEK OP STRAAT TE ZIEN?
Het is zo'n persoonlijk project dat het zo surrealistisch en spannend is om het in het wild aan het publiek te zien! Ik raad al mijn vrienden aan om hun ogen open te houden!
WAAR KUNNEN MENSEN HIGH, SOFT & OPEN KIJKEN?
Je kunt de film bekijken via de website Girls in Film of via mijn website en vimeo.
www.girlsinfilm.net/videos/high-soft-open-film
www.ritamariaconry.co.uk
Toen ik opgroeide, waren mijn vrienden en ik behoorlijk bezig met onze geestelijke gezondheid, vooral met de negatieve effecten die hormonale anticonceptie daarop kon hebben. Hoewel me dit nooit door een arts was verteld, was het algemeen aanvaard dat de anticonceptiepil je geestelijke gezondheid negatief kon beïnvloeden. Toen ik las dat een Deens onderzoek een verband had gevonden tussen tieners die de pil slikten en ook antidepressiva gebruikten, was ik helemaal niet verbaasd. Maar het deed me wel twijfelen aan deze kloof in kennis tussen artsen en patiënten. Waarom werden we niet over deze ernstige bijwerking geïnformeerd toen we de pil voorschreven? Het was frustrerend.
Hoe ben je begonnen met het maken van documentaires? Hebben je films altijd al een focus gehad op de mentale gezondheid van vrouwen?
Ik denk dat ik altijd al geïnteresseerd ben geweest in het echte leven en de verhalen van echte mensen, dus documentaires waren een logische keuze toen ik van de filmschool kwam. In de laatste weken voor mijn afstuderen gingen we naar het Sheffield Doc Fest. Je zit dan eigenlijk een week lang de hele dag documentaires te kijken. Ik vond het geweldig dat je na de vertoning met een compleet nieuw perspectief op alles, van de dragqueen Divine tot de Hadron Collider in Cern, naar huis kon gaan.
Hoewel het lastig is om documentaires te maken, is dat je iets interessants moet vinden om over te schrijven! En dat is niet makkelijk. Bij documentaires werken filmmakers en niet-filmmakers samen uit pure passie voor het onderwerp. Op Doc Fest kwam ik soms een Q&A tegen na de film, waarbij de regisseur zei dat hij eigenlijk geen filmmaker was, maar dat hij dit specifieke verhaal gewoon moest vertellen, dus ik wist dat ik moest wachten tot het juiste me te binnen schoot.
Zo kwam het dat ik uiteindelijk twee films over de gezondheid van vrouwen maakte. Mijn eerste documentaire was The UTI Documentary. Ik kampte al bijna dertien jaar met een chronische urineweginfectie en een vriend schreef een artikel over het gebrek aan begrip rond urineweginfecties en stelde voor om een film te maken.
UW FILM SCHEP LICHT OP DE ERVARINGEN VAN 18 VERSCHILLENDE PERSONEN. WAT IS UW ERVARING MET DE GEESTELIJKE GEZONDHEID VAN VROUWEN OF HORMONALE ANTICONCEPTIE?
Net als bij de documentaire over urineweginfecties heb ik mijn eigen link met het onderwerp. Ik heb altijd gemerkt dat hormonale anticonceptie meer negatieve dan positieve bijwerkingen heeft, of het nu gaat om de pil of het Mirena-spiraaltje, maar gelukkig niet zo ernstig als sommige mensen die ik heb geïnterviewd.
HOE BENT U, AFGEZIEN VAN DE VRIENDEN, FAMILIE EN COLLEGA'S DIE U HEEFT GEÏNTERVIEWD, DE ANDERE VROUWEN GEVONDEN DIE IN UW FILM SPELEN?
Ik heb echt mijn best gedaan om verschillende groepen en vreemden te bereiken, maar het kan best lastig zijn om mensen te laten praten over hun mentale gezondheid als ze je niet kennen. Sommige vrouwen die ik in de film interviewde, kwamen volledig spontaan in mijn zoektocht naar deelnemers terecht, wat onze interviews denk ik natuurlijker maakte. Ik raakte bevriend met een van de deelnemers via vrijwilligerswerk en zij stelde me vervolgens voor aan een groep quilters. Daarom hoor je in hun scènes altijd het gezoem van een naaimachine!
HEB JE HET DENKT DAT ER NOG STEEDS EEN TABOE-CULTUUR BESTAAT OVER DE GEESTELIJKE GEZONDHEID VAN VROUWEN?
Ik begon in 2016 met het maken van de film en ik denk dat de gesprekken over mentale gezondheid in het algemeen echt op gang kwamen. Nu ik de film heb afgerond, zijn er veel houdingen veranderd en ik denk dat er veel aandacht is besteed aan het normaliseren en prioriteren van je mentale gezondheid, vooral op het werk. Maar ik denk dat het voor vrouwen altijd al makkelijker was om over hun mentale gezondheid te praten; de mentale gezondheid van mannen lijkt een enorme verandering in houding ten opzichte van die gezondheid te hebben doorgemaakt.
WAT WIL JE DAT MENSEN MEE NAAR HUIS NEMEN VAN HIGH, SOFT & OPEN?
Ik denk dat ik mensen het gevoel wil geven dat ze niet alleen zijn als ze last hebben van deze negatieve bijwerkingen van hormonale anticonceptie. Ik zou ook graag willen dat het een manier is voor mensen om de problemen beter te begrijpen. Hopelijk kunnen mensen dit aan hun partners laten zien, zodat ze beter begrijpen wat ze doormaken.
Ik denk dat de andere belangrijke boodschap van de film is hoe belangrijk het is om op elkaar te leunen, en hoeveel we van elkaar leren wanneer we gewoon rondhangen bij het zwembad of in de kroeg, of op het werk. Het is als een oneindige uitwisseling van informatie en ik wil dat graag een beetje vieren met deze film.
HOOG, ZACHT & OPEN IS DIT NIET DE EERSTE DOCUMENTAIRE DIE JE HEBT GEMAAKT? KUN JE ONS ER IETS OVER VERTELLEN? UTI-DOCUMENTAIREEN NOG ANDERE FILMS WAAR JE BIJ BETROKKEN BENT?
De documentaire over urineweginfecties is ontstaan via een project genaamd Healthy Scepticism, een door Wellcome Trust gefinancierd interdisciplinair project dat zich richt op duurzaamheid en hervormingen in de gezondheidszorg. Urineweginfecties worden vaak verkeerd begrepen en mishandeld, en omdat ik er mijn hele volwassen leven al mee te maken heb, dacht ik dat ik een goede kandidaat zou zijn om deze hiaten in bewustzijn te belichten. Het was een soort blauwdruk voor High, Soft & Open, omdat de thema's zo op elkaar leken: herhaaldelijk naar de dokter gaan met een probleem, een dokter die zegt dat er niets aan de hand is, je leeg en vast voelen, enzovoort...
HOOG, ZACHT & OPEN IS VISUEEL HEEL MOOI EN GEBASEERD OP DE VISUELE ASPECTEN. HOE HEEFT JE TIJD IN LONDEN DE VERHALEN EN DE VISUELE ASPECTEN VAN DE FILMS BEÏNVLOED, EN OP WELKE MANIER HEEFT DE STAD JE ERVARING ALS FILMMAKER BEÏNVLOED?
Ik ben geboren en getogen in Londen en woon hier nog steeds met veel plezier. Ik hou van enorme, overbevolkte steden, ik vind ze vreemd genoeg geruststellend en zou nergens anders kunnen wonen. Ik vind het geweldig hoe alle soorten mensen hier leven en gewoon doen wat ze moeten doen.
Alle interviews in de film vonden plaats met Londenaren, dus het was belangrijk om dit in de beelden weer te geven. Ik moest ook de verschillende omgevingen en situaties overbrengen waarin deze gesprekken over geestelijke gezondheid en anticonceptie kunnen plaatsvinden. Wat uiteindelijk eigenlijk overal is. Ik wilde dat het publiek het gevoel kreeg dat ze door deze omgevingen heen en weer zwierven en fragmenten van gesprekken in heel Londen vastlegden.
HOE VOELT HET OM JE WERK FYSIEK OP STRAAT TE ZIEN?
Het is zo'n persoonlijk project dat het zo surrealistisch en spannend is om het in het wild aan het publiek te zien! Ik raad al mijn vrienden aan om hun ogen open te houden!
WAAR KUNNEN MENSEN HIGH, SOFT & OPEN KIJKEN?
Je kunt de film bekijken via de website Girls in Film of via mijn website en vimeo.
www.girlsinfilm.net/videos/high-soft-open-film
www.ritamariaconry.co.uk
