Dertig jaar na het origineel KLANTENSERVICE De nieuwe compilatie van War Child brengt enkele van de grootste namen uit de muziekwereld samen.
In 1995 bracht War Child een aantal van de grootste namen uit de muziekwereld samen om in één dag een album op te nemen. Het resultaat, KLANTENSERVICEEr werd meer dan een miljoen pond ingezameld voor het goede doel, dat was opgericht om kinderen te ondersteunen die getroffen waren door het conflict in Bosnië. In 2021 werd het label War Child Records opgericht om vier albums opnieuw uit te brengen die het goede doel tussen 2002 en 2009 had uitgebracht.
Op elk album brachten artiesten covers van geliefde nummers, werkten ze samen met andere artiesten of schonken ze nieuwe nummers. 1 Liefde werd uitgebracht in 2002 met een tracklist waarop onder andere Sugababes en The Prodigy stonden (de laatste maakte een cover van 'Ghost Town' van The Specials). Het jaar daarop verscheen Hoop Uitgebracht als reactie op de oorlog in Irak, met exclusieve nummers en covers van artiesten als George Michael, Spiritualized, Beth Orton en Yusuf Islam. 2005's Help! Een dag uit het leven vierde het tienjarig jubileum van het origineel en in 2009, Oorlogskind presenteert helden Er was een samenwerking tussen Lily Allen en Mick Jones van The Clash, en covers van Beck, Estelle en Franz Ferdinand.
Nu, HELP(2) is klaar om dat succes te herhalen. Het project, dat in november vorig jaar in één intense week in de Abbey Road Studios werd opgenomen en geproduceerd door James Ford, werd onthuld met de verrassende release van een gloednieuw nummer van Arctic Monkeys. Naast originele opnames bevat het album een reeks opvallende covers, waaronder Olivia Rodrigo's versie van 'The Book of Love' en Fontaines DC's krachtige herinterpretatie van Sinéad O'Connors 'Black Boys on Mopeds'.
Daarnaast is er een sterrenband samengesteld door Damon Albarn. Naast de zang van Kae Tempest en Grian Chatten, zijn op 'Flags' ook Johnny Marr op gitaar, Adrian Utley van Portishead, Dave Okumu van The Invisible, Seye van Gorillaz en Femi Koleoso, drummer en bandleider van Ezra Collective, te horen.
Het was in alle opzichten een samenwerkingsproject. "Ze waren twee dagen in de studio", herinnert Rich Clarke, hoofd muziek van War Child, zich. "Op de eerste dag besloot Damon dat hij graag een kinderkoor wilde betrekken. Het A&R-team vond snel twee kinderkoren en ze namen de tweede dag op. Op de tweede dag bedacht hij dat het fantastisch zou zijn om ook een volwassenenkoor te hebben. We riepen iedereen op en kregen Pulp en English Teacher te gast. Carl Barât, Marika Hackman, Declan McKenna, Let's Eat Grandma. Iedereen hielp mee."
Geld ingezameld van HELP(2) Het geld zal naar het werk van War Child in 14 graafschappen gaan, waar ze samenwerken met lokale organisaties om noodhulp, bescherming en zorg, onderwijs en gemeenschapssteun te bieden tijdens en in de nasleep van conflicten. Het biedt bovendien een lichtpuntje in een verder meedogenloze realiteit.
"De afgelopen jaren, met het conflict in Oekraïne als uitgangspunt, is het nieuws verzadigd met geweld", zegt Rich Clarke. "We dachten niet dat er ooit nog oorlog in Europa zou uitbreken, misschien wel niet tijdens ons leven. De situatie in Gaza. Soedan haalt eindelijk het nieuws en dat is momenteel de grootste humanitaire crisis ter wereld. Er heerst een algemeen gevoel van machteloosheid. Dit voelde als een positief project waar mensen zich aan konden vastklampen." Het is zeker nodig: ongeveer 520 miljoen kinderen worden getroffen door conflicten, ruwweg twee keer zoveel als dertig jaar geleden.
HELP(2) De visuele vormgeving werd verzorgd door de met een Academy Award bekroonde regisseur Jonathan Glazer en zijn vaste medewerker Mica Levi, en de albumhoes is nu te zien in heel Londen op posters en billboards die beschikbaar zijn gesteld door BUILDHOLLYWOOD en OOM“Ik ga op de terugweg over Camden Road fietsen, een foto maken en die op mijn Instagram zetten”, zegt Clarke. “Dat het een billboard wordt, is echt een ‘wow, het is echt!’-moment. Dat is de foto die je naar je moeder stuurt, toch? Dat komt harder aan dan het doorsturen van een pdf-bestand.”
functionaliteiten
02.26 Hulp komt weer langs
Wat maakt het samenbrengen van artiesten voor speciale opnamesessies zo succesvol voor War Child?
Er is een band van traditie en vertrouwen. De creatieve spil van alles is producer James Ford, en deze plaat weerspiegelt de collectieve geest van de muziekindustrie. James vecht momenteel tegen leukemie, een ziekte die hij een paar maanden na zijn toezegging voor dit project opliep. Het oorspronkelijke idee was heel anders: nauw samenwerken met elke artiest in de studio, maar dat bleek niet mogelijk. Hij deed de productie op afstand en veel andere producers, technici en mixers sprongen bij: David Wrench, Marta Salongi, Catherine Marks. Het was een collectieve inspanning, voor James en voor het goede doel.
Het nummer 'Opening Night' van Arctic Monkeys werd binnen enkele dagen na de release acht miljoen keer gestreamd. Wat kun je ons verder nog over de muziek vertellen?
We hebben echt een topprestatie geleverd door Cameron Winter te strikken, juist nu Geese zo enorm populair is. Er is een Depeche Mode-cover van een nummer genaamd 'Universal Soldier', een folknummer dat Donovan beroemd heeft gemaakt. Ze hebben er een complete Depeche Mode-industriële bewerking van gemaakt en het klinkt behoorlijk krachtig.
Wat zijn de muzikale verbanden tussen HELP uit 1995 en HELP (2)?
Er loopt een rode draad door het verhaal, van toen tot nu. Beth Gibbons keert terug en covert 'Sunday Morning' van Velvet Underground. Graham Coxon speelt gitaar op het nummer van Olivia Rodrigo en is ook te horen op het nummer van English Teachers. Damon Albarn is terug. Pulp stond niet op de originele versie, maar die werd het jaar na de release genomineerd voor de Mercury Prize. Pulp won, voor... Verschillende klassemaar ze zeiden KLANTENSERVICE Had moeten winnen en het prijzengeld aan War Child moeten doneren.
Een andere overeenkomst tussen toen en nu is de rol van reclameborden bij het verspreiden van de boodschap…
Reclameborden worden nog steeds op dezelfde manier geconsumeerd als in '95 – je ziet ze vanaf het bovendek van de bus – maar het gebruik ervan is anders. Vroeger vertelde je het aan je vrienden als je op je werk aankwam, maar nu zie je het gewoon op alle platforms die mensen gebruiken. Ik vind de creativiteit die je rond reclameborden ziet geweldig, bijvoorbeeld wanneer ze buiten het kader treden of een kunstwerk worden. Het is altijd leuk om iets onverwachts te zien. Er zijn tegenwoordig niet zoveel leuke verrassingen meer in het leven, dus het is fijn om iets te zien waardoor je even stilstaat en kijkt. Dus ik hoop dat mensen even stoppen, kijken en de QR-code scannen.
Het idee achter de visuele wereld van het album is 'door kinderen, voor kinderen'. Hoe verliep dat in de studio?
We zullen kinderen altijd op een waardige en krachtige manier afbeelden en we zouden nooit beelden gebruiken die verwondingen of trauma's tonen. De scène op de albumhoes legt een moment van transcendentie en ontsnapping vast voor de jongen die door het water rent. Het toont weliswaar de wreedheid van oorlog, maar er zijn ook momenten van ongelooflijke lichtheid die de kindertijd vieren. Het is ongeremde vreugde: de blijdschap, het licht, alles. De hoes en de creatieve leiding van het project waren in handen van Oscarwinnaar Jonathan Glazer. Academy Films borduurde daarop voort door acht- en negenjarige kinderen handcamera's te geven om de artiesten tijdens de opnames te filmen. Je kunt zien wat er in de studio gebeurt door de ogen van een kind.
Er is een band van traditie en vertrouwen. De creatieve spil van alles is producer James Ford, en deze plaat weerspiegelt de collectieve geest van de muziekindustrie. James vecht momenteel tegen leukemie, een ziekte die hij een paar maanden na zijn toezegging voor dit project opliep. Het oorspronkelijke idee was heel anders: nauw samenwerken met elke artiest in de studio, maar dat bleek niet mogelijk. Hij deed de productie op afstand en veel andere producers, technici en mixers sprongen bij: David Wrench, Marta Salongi, Catherine Marks. Het was een collectieve inspanning, voor James en voor het goede doel.
Het nummer 'Opening Night' van Arctic Monkeys werd binnen enkele dagen na de release acht miljoen keer gestreamd. Wat kun je ons verder nog over de muziek vertellen?
We hebben echt een topprestatie geleverd door Cameron Winter te strikken, juist nu Geese zo enorm populair is. Er is een Depeche Mode-cover van een nummer genaamd 'Universal Soldier', een folknummer dat Donovan beroemd heeft gemaakt. Ze hebben er een complete Depeche Mode-industriële bewerking van gemaakt en het klinkt behoorlijk krachtig.
Wat zijn de muzikale verbanden tussen HELP uit 1995 en HELP (2)?
Er loopt een rode draad door het verhaal, van toen tot nu. Beth Gibbons keert terug en covert 'Sunday Morning' van Velvet Underground. Graham Coxon speelt gitaar op het nummer van Olivia Rodrigo en is ook te horen op het nummer van English Teachers. Damon Albarn is terug. Pulp stond niet op de originele versie, maar die werd het jaar na de release genomineerd voor de Mercury Prize. Pulp won, voor... Verschillende klassemaar ze zeiden KLANTENSERVICE Had moeten winnen en het prijzengeld aan War Child moeten doneren.
Een andere overeenkomst tussen toen en nu is de rol van reclameborden bij het verspreiden van de boodschap…
Reclameborden worden nog steeds op dezelfde manier geconsumeerd als in '95 – je ziet ze vanaf het bovendek van de bus – maar het gebruik ervan is anders. Vroeger vertelde je het aan je vrienden als je op je werk aankwam, maar nu zie je het gewoon op alle platforms die mensen gebruiken. Ik vind de creativiteit die je rond reclameborden ziet geweldig, bijvoorbeeld wanneer ze buiten het kader treden of een kunstwerk worden. Het is altijd leuk om iets onverwachts te zien. Er zijn tegenwoordig niet zoveel leuke verrassingen meer in het leven, dus het is fijn om iets te zien waardoor je even stilstaat en kijkt. Dus ik hoop dat mensen even stoppen, kijken en de QR-code scannen.
Het idee achter de visuele wereld van het album is 'door kinderen, voor kinderen'. Hoe verliep dat in de studio?
We zullen kinderen altijd op een waardige en krachtige manier afbeelden en we zouden nooit beelden gebruiken die verwondingen of trauma's tonen. De scène op de albumhoes legt een moment van transcendentie en ontsnapping vast voor de jongen die door het water rent. Het toont weliswaar de wreedheid van oorlog, maar er zijn ook momenten van ongelooflijke lichtheid die de kindertijd vieren. Het is ongeremde vreugde: de blijdschap, het licht, alles. De hoes en de creatieve leiding van het project waren in handen van Oscarwinnaar Jonathan Glazer. Academy Films borduurde daarop voort door acht- en negenjarige kinderen handcamera's te geven om de artiesten tijdens de opnames te filmen. Je kunt zien wat er in de studio gebeurt door de ogen van een kind.
Hoe werkte dit met de kinderen die op afstand meewerkten?
We werkten samen met Academy Films om cameraploegen naar Gaza, Jemen en Soedan te sturen, waar kinderen handcamera's kregen. Ze filmden hun leeftijdsgenoten terwijl ze gewoon kind waren. Ze rennen, springen, spelen, klimmen, lachen, vallen, laten de camera vallen. Het is diep ontroerend, maar ook positief en inspirerend. Het geeft een menselijk gezicht aan conflicten; het is niet ver weg of onbereikbaar. Kindertijd is universeel.
Zijn er plannen om artiesten uit conflictgebieden op te nemen?
Het is iets wat we in het verleden al eens hebben onderzocht. We hebben samengewerkt met muzikanten rond Kinshasa in de Democratische Republiek Congo en er is gesproken over een muzikale uitwisseling met onze programma's in Jordanië en Libanon. Er is een wens om het te doen, maar we hebben de juiste manier nog niet gevonden. Veel muzikanten hier komen uit de conflictlanden waar we actief zijn, dus we willen die link graag leggen; dat verhaal vertellen, er licht op laten schijnen. We zijn actief in 14 landen en slechts een paar daarvan staan in het nieuws.
Je zou gemakkelijk kunnen denken dat liefdadigheid een andere plek inneemt dan cultuur. Ik denk dat dat een valse tegenstelling is. Is dit iets waar War Child over nadenkt?
De eerste kiemen van verandering komen vaak voort uit de cultuur: kunst, theater, muziek. Dat is vaak de eerste vorm van protest, de eerste vorm van reactie. Cultuur en liefdadigheid streven naar verandering, dienen een doel en willen een verschil maken.
Zijn er uitdagingen verbonden aan het openlijk en actief aankaarten van conflicten, zelfs wanneer je je alleen richt op de ervaringen van kinderen?
Ja. Dat is het wel en niet. Net als elke andere liefdadigheidsorganisatie zijn we politiek neutraal. Er zijn uitdagingen verbonden aan sommige meer gepolitiseerde conflicten. Uiteindelijk zijn kinderen altijd de onschuldige slachtoffers van oorlog. Oorlog wordt gevoerd om uiteenlopende redenen en met verschillende agenda's, en wij doen ons best om daarin te navigeren.
De tracklist voor KLANTENSERVICE Dat het in 1995 was, stond niet op de hoes gedrukt omdat er geen tijd was tussen de opname en de release. Wat is er verder nog gebeurd in de geschiedenis van jullie organisatie rond die tijd?
De uitdaging en de opwinding om er in één dag in te duiken en alles op te nemen. Twee van de artiesten waren The Stone Roses en Stereo MCs – ik denk dat ze er respectievelijk vijf en acht jaar over deden om hun tweede album te maken. In 1995 was de logistieke uitdaging enorm: het album in één dag opnemen en vijf dagen later in de winkels hebben. Er gaan verhalen rond over privéjets, tapes die de veerboot misten – op de een of andere manier is het allemaal gelukt. De artwork werd al gedrukt voordat Eno, die het album masterde, klaar was met de volgorde van de nummers. Ook deze keer staat er geen tracklist op de vinylplaat, om een vergelijkbare reden. Er was een deadline voor de artworkproductie – maar het is ook een eerbetoon aan het origineel. We hebben er deze keer een sticker op de voorkant geplakt.
We werkten samen met Academy Films om cameraploegen naar Gaza, Jemen en Soedan te sturen, waar kinderen handcamera's kregen. Ze filmden hun leeftijdsgenoten terwijl ze gewoon kind waren. Ze rennen, springen, spelen, klimmen, lachen, vallen, laten de camera vallen. Het is diep ontroerend, maar ook positief en inspirerend. Het geeft een menselijk gezicht aan conflicten; het is niet ver weg of onbereikbaar. Kindertijd is universeel.
Zijn er plannen om artiesten uit conflictgebieden op te nemen?
Het is iets wat we in het verleden al eens hebben onderzocht. We hebben samengewerkt met muzikanten rond Kinshasa in de Democratische Republiek Congo en er is gesproken over een muzikale uitwisseling met onze programma's in Jordanië en Libanon. Er is een wens om het te doen, maar we hebben de juiste manier nog niet gevonden. Veel muzikanten hier komen uit de conflictlanden waar we actief zijn, dus we willen die link graag leggen; dat verhaal vertellen, er licht op laten schijnen. We zijn actief in 14 landen en slechts een paar daarvan staan in het nieuws.
Je zou gemakkelijk kunnen denken dat liefdadigheid een andere plek inneemt dan cultuur. Ik denk dat dat een valse tegenstelling is. Is dit iets waar War Child over nadenkt?
De eerste kiemen van verandering komen vaak voort uit de cultuur: kunst, theater, muziek. Dat is vaak de eerste vorm van protest, de eerste vorm van reactie. Cultuur en liefdadigheid streven naar verandering, dienen een doel en willen een verschil maken.
Zijn er uitdagingen verbonden aan het openlijk en actief aankaarten van conflicten, zelfs wanneer je je alleen richt op de ervaringen van kinderen?
Ja. Dat is het wel en niet. Net als elke andere liefdadigheidsorganisatie zijn we politiek neutraal. Er zijn uitdagingen verbonden aan sommige meer gepolitiseerde conflicten. Uiteindelijk zijn kinderen altijd de onschuldige slachtoffers van oorlog. Oorlog wordt gevoerd om uiteenlopende redenen en met verschillende agenda's, en wij doen ons best om daarin te navigeren.
De tracklist voor KLANTENSERVICE Dat het in 1995 was, stond niet op de hoes gedrukt omdat er geen tijd was tussen de opname en de release. Wat is er verder nog gebeurd in de geschiedenis van jullie organisatie rond die tijd?
De uitdaging en de opwinding om er in één dag in te duiken en alles op te nemen. Twee van de artiesten waren The Stone Roses en Stereo MCs – ik denk dat ze er respectievelijk vijf en acht jaar over deden om hun tweede album te maken. In 1995 was de logistieke uitdaging enorm: het album in één dag opnemen en vijf dagen later in de winkels hebben. Er gaan verhalen rond over privéjets, tapes die de veerboot misten – op de een of andere manier is het allemaal gelukt. De artwork werd al gedrukt voordat Eno, die het album masterde, klaar was met de volgorde van de nummers. Ook deze keer staat er geen tracklist op de vinylplaat, om een vergelijkbare reden. Er was een deadline voor de artworkproductie – maar het is ook een eerbetoon aan het origineel. We hebben er deze keer een sticker op de voorkant geplakt.
