Artiest gglum verkeert in een indiedroom terwijl haar muziek een nieuw geluid opwekt in Londen.

glunder is een artiest die de laatste jaren van haar carrière op de radar is geweest en zowel op de BBC-radio als op menig Spotify Editorial-afspeellijst staat. Ondanks dat ze zich nog in de beginfase van haar carrière bevindt, hanteert ze haar dromerige indiegeluid met finesse en verrukt ze de luisteraars met haar experimentele aanpak. gglum's nieuwe plaat 'The Garden Dream' is nu uit.  

Haar muziek is een boeiende mix van zwevende doe-het-zelf-elementen, die samen een tapijt vormen dat diep resoneert met haar publiek. Het is het soort geluid dat als soundtrack dient voor menig moment in het leven, vaak dromerig zoals de titel doet vermoeden. De productie is vaak grillig, en toegegeven, dwaas of luchthartig, vertelde ze aan UNCLE, waarin ze haar creatieve proces beschreef als een reis waarin ze grenzen verlegde, met als doel schoonheid te vinden in het onconventionele en onvolmaakte. 

In een recent gesprek met UNCLE bood gglum inzicht in haar aankomende album en hoe dit de essentie weerspiegelt van de stad die haar omringt. Met de steun van UNCLE sierden haar kunstwerken tegelijk met de release de straten van Londen. Door dromerige beelden en haar toewijding om de dingen op haar eigen manier te doen, blijft gglum indie-enthousiastelingen boeien met haar unieke stijl en authentieke benadering van het maken van muziek. 

HOE IS DE NAAM VOOR JE LAATSTE RELEASE 'THE GARDEN DREAM' ONTSTAAN? 

Oorspronkelijk wilde ik het 'Years of Slaughter' noemen, maar daar was niemand echt enthousiast over, dus besloot ik dat The Garden Dream zou werken. Het album was per ongeluk behoorlijk geïnspireerd door een reeks nare dromen die ik had, waarvan de belangrijkste een droom was die ik The Garden Dream noemde, waarin ik in een tuin werd begraven en gemarteld (behoorlijk opbeurend spul). 

WAT KUNNEN WE VAN HET ALBUM VERWACHTEN?   

Een stelletje janky-geluiden en mooie geluiden die samenkomen om iets in het midden te maken. Ik wilde iets maken dat ik nergens anders echt hoorde, en benadrukte hoe lelijk ik dingen kon maken terwijl het toch leuk klonk. Het is heel eerlijk denk ik. 

HOE VERSCHILT HET VAN VORIGE RELEASES? 

Tot nu toe denk ik dat ik nog steeds aan het uitzoeken was wat ik aan het doen was, maar ook de nummers gaandeweg uitbracht. Iedereen keek hoe ik in realtime uitvond hoe ik muziek wilde schrijven. Dit album voelt als een nauwkeurige weergave van wat ik graag schrijf, zonder te proberen me zozeer te conformeren aan wat ik denk dat mensen van mij willen. 

Tot welke thema's voel jij je aangetrokken in je muziek? 

Er is mij verteld dat ik de neiging heb om behoorlijk gewelddadige teksten te schrijven naast mooie liedjes, waardoor ik moest giechelen. Het was mij nog niet echt eerder opgevallen. Ik denk ook dat ik veel schrijf over mijn wanhopige pogingen om verbinding te maken met anderen – sommige succesvol en andere niet. Het is heel erg mijn dagboek en ik probeer mijn ware gevoelens te ontleden over dingen die je in je echte leven soms niet aan mensen kunt vertellen. 

WELKE ROL HEEFT MUZIEK IN JE LEVEN GESPEELD? 

Muziek is de kern van mijn hele leven geweest. Al het andere komt daaruit voort. Al mijn vriendschappen, mijn hobby's, mijn werk, mijn herinneringen. Het is eigenlijk best magisch. Er is zoveel in mijn leven om dankbaar voor te zijn en het is waarschijnlijk het centrum van al mijn geluk en lijden haha. 

Hoe beslis je over kunstwerken/creatieven voor singles/albums? 

Veel ervan zijn gewoon dingen die op hun plaats vallen. Als het goed voelt, dan voelt het goed. Ik denk dat als je over die dingen nadenkt, je er soms toe kan leiden dat je afdwaalt van wat de muziek moet uitbeelden, hoewel ik me soms afvraag of dat de juiste aanpak is. Ik denk dat ik nog niet echt heb vastgelegd wat ik wil dat mijn beelden zijn. Dat is spannend, want het betekent dat er een hele wereld aan dingen te ontdekken valt! 

WELKE HEEFT DE KOMING UIT LONDEN IMPACT OP JE MUZIEK?  

Ik denk dat je, als je in Londen opgroeit, niet echt beseft hoe anders het is dan de rest van Groot-Brittannië, totdat je nieuwe mensen van buiten Londen ontmoet. Alles is binnen handbereik, er is altijd wel een kans op de weg, je hoeft er alleen maar naar te zoeken. Het kan zo simpel zijn als het maken van een vriend op school die ook graag muziek speelt, om je open te stellen voor een heel netwerk van ongelooflijke mensen en plaatsen.  

INSPIREERT DE STAD U OF BEÏNVLOEDT UW WERK?  

Ik denk dat ik de neiging heb om veel te schrijven over vormende ervaringen als tienerschurk die door de stad rent. Ik weet dat veel mensen het daar niet mee eens zijn, maar ik woon graag in Londen. Ook al heb ik hier altijd gewoond, het voelt nog steeds spannend, er is altijd wel iets nieuws te doen bij je voor de deur. Hoe meer herinneringen je creëert, hoe meer er valt te schrijven denk ik. 

WAT IS JE FAVORIETE MUZIEKHOTSPOT IN LONDEN? 

Vroeger was ik dol op Ormside, maar ik ga niet meer zo uit, haha. Weet je wat, ik zou moeten zeggen: Railway Tavern in Tulse Hill. Mijn favoriete soort optredens om naar toe te gaan, zijn de optredens die mijn vrienden spelen en ik heb zoveel goede herinneringen aan het kijken naar optredens daar door de jaren heen. Ik kom daar altijd iemand tegen die ik ken, dus het voelt als een schattig klein knooppunt. 

WAT IS ER VOOR U?  

Ik ga dit jaar veel optreden, waar ik super enthousiast over ben. Ik heb er veel aan gewerkt om de liveset spannender te maken voor mij en hopelijk ook voor het publiek. Het zal heel leuk zijn om eindelijk mijn nieuwe muziek te spelen, want ik heb er zo lang op gewacht. 

Hoe wil je muzikaal herinnerd worden? 

Het idee om waargenomen te worden vind ik behoorlijk bizar, wat ironisch is gezien de aard van muziek maken. Ik vind het niet erg als ik helemaal niet herinnerd word, ik wil gewoon muziek maken en plezier hebben.